Bazı insanlara gereğinden fazla değer verirsiniz, bir süre sonra kendilerini bulunmaz nimet sanmaya başlarlar. Elinden tutarsınız, tepenize çıkmaya çalışırlar. Hatasını görmezden gelirsiniz, bunu hak olarak görürler. Siz sustukça daha çok konuşur, siz alttan aldıkça daha da ileri giderler. Sonunda bir bakarsınız, dün değer verdiğiniz insanlar bugün sizi küçümsemeye başlamış.
İnsan bazen en büyük hatayı, karşısındakini kendisi gibi sanarak yapıyor. Herkes iyiliğin kıymetini bilmiyor. Kimi yapılan iyiliği unutmaz, kimi de kendisine uzatılan eli tutacağına o eli basamak yapıp yükselmeye çalışır. Dün sizin ilginiz için çırpınan biri, bugün size tepeden bakıyorsa bir yerde yanlış yapmışsınız demektir. Belki de ona hak ettiğinden fazlasını vermişsinizdir.
Çünkü bazı insanlar değer gördükçe kıymet bilmeyi değil, kendilerini büyük görmeyi öğrenir.
Her hatasını affedersiniz, bunu nasıl olsa yine affeder diye düşünür. Saygısızlığına ses çıkarmazsınız, daha fazlasını yapmaya başlar. Siz aranız bozulmasın diye susarsınız, o sustukça haklı olduğunu sanır. Bir bakmışsınız, ilişkiyi ayakta tutmak için çabalayan sizsiniz; kendini vazgeçilmez sanan da o.
Sonra dönüp kendi kendimize sorarız: “Ben ona ne yaptım da böyle oldu?”
Belki de fazla şey yaptık. Her zaman yanında olduk, her yanlışını görmezden geldik, hak etmediği hâlde baş tacı ettik. Ama şunu unuttuk: Herkes yapılan iyiliğin kıymetini bilmez. Bazıları iyiliğe iyilikle karşılık verir, bazıları da alıştıkça daha fazlasını ister.
Elbette insanlara değer verelim, yardımcı olalım, iyi davranalım. Ama bunu yaparken kendimizi de unutmayalım. Kimsenin gönlü olsun diye kendi gururumuzu ayaklar altına almayalım. Bir insanı kaybetmemek uğruna kendimizden vazgeçmeyelim. Çünkü sizi sürekli üzen, küçümseyen ve yalnızca işi düştüğünde hatırlayan birine hayatınızda yer açmak zorunda değilsiniz.
Bazen yapılacak en doğru şey, uzun uzun konuşmak değil, biraz geri çekilmektir. Herkese kendinizi anlatmaya, değerinizi ispatlamaya çalışmayın. Sizi gerçekten tanıyan zaten bilir; bilmek istemeyene de ne yapsanız anlatamazsınız.
Unutmayın, birini baş tacı etmek başka, kendinizi onun ayaklarının altına sermek başkadır. Herkese hak ettiği kadar yer verin. Çünkü bazı insanlar siz onları yükselttikçe kendilerini büyütür, sizi de küçültmeye çalışır.
Gereğinden fazla değer soytarıyı kral eder. Siz baş tacı edersiniz, o başınıza çıkmaya kalkar. Ama unutmasın ki kimse kendi kendine kral olmaz; onu tahta çıkaranlar vardır. Gün gelir, o tahtı kuranlar ellerini çektiğinde, kral sandığınız kişinin aslında kim olduğu ortaya çıkar. Çünkü bazı insanları kaybetmek değil, onlara hak etmedikleri değeri vermiş olmak hatadır.