NE MUTLU "NAMAZ ALIŞKANLIĞI" EDİNENLERE!

Maraş depreminde oturduğu binanın enkazı altında kalarak vefat etmişti bir kardeşimiz...

Namazı terk etmeyen, aynı zamanda teheccüd namazı kılan biriydi kendisi...

Vefatından günler sonra bu şahsın kızkardeşi bir gece rüyasında abisini görüyor.

Kıyamet kopmuş, yer yarılmış, gök çatlamış, dağlar savrulmuş, mahşer kurulmuş, dehşet, korku, çaresizlik her yeri sarmış, herkes kendi canının derdinde...

Anne evladını tanımıyor, evlat babasından kaçıyor, kimse kimseye yardım etmiyor...

İşte o hengamenin ortasında kızkardeşi abisini görüyor, ama abisi onu tanımıyor. Elini uzatmıyor, yardım etmiyor...

Korkuyla bağırıyor "Abi bana niye yardım etmiyorsun" diye...

İşte o an mahşerin uğultusu içinde abisi dönüp kardeşine bakıyor ve diyor ki; "Ben enkazın altında kaldım ve o korkunç günde bana namazım yardım etti. Bana bu mahşerin sıkıntısında yine namazım yardım ediyor. Ama bugün sana ben dahil hiç kimse yardım edemez. Çünkü senin namazın yok" diyor.

"Çünkü senin namazın yok. Çünkü senin namazın yok!"

Dehşet içerisinde uyanıyor kız kardeş, gördüğü rüyadan aşırı etkileniyor ve bir müddet etkisinden kurtulamıyor...

Fakat rüya ile de olsa alması gereken dersi alıyor ve sabah namazıyla birlikte beş vakit namazına başlıyor.

Üç yıl vaktine riayet, takvaya dikkat ederek namazını kılıyor ve bir kaç gün önce de Hakk'a yürüyor...

İnanıyoruz ki üç yıl boyunca kılınan namazlar Ona kabirde de, mahşerde de yardım edecek...

Belki de rüya ile başlayan namaz alışkanlığı ahiretini kurtarmaya yetecek...

Unutmamamız gereken tek gerçek, bu dünya hayatının bir imtihandan ibaret olduğu...

Bu imtihan neticesinde Allah'ın huzuruna çıktığımızda ne kadar kazandığımız ve ne kadar mal-mülk aldığımız değil, nasıl yaşadığımız sorulacak.

Bugün namaz için ayırmadığımız bir kaç dakika, yarın geri dönüp bütün bir ömrü vermek isteyeceğimiz pişmanlığa dönüşecek.

Evet ezan okunduğunda sağır olmayalım, hiç duymuyormuş gibi davranmayalım. Davete icabet edelim, Allah'ın huzuruna kabul edilenlerden olalım.

Dünyanın işini kimse bitirememiş ki, biz bitirelim.

Önce namazdan hesaba çekileceğimizi bile bile namazı ertelemeyelim.

| Bu haber 248 defa okunmuştur.