Aydınlık dönem demek; karanlığın yok edilmesi anlamına gelir.
Karanlık, eşya ve hadiselerin karanlıkla perdelenmesi, onların başka görünümler kazanması demektir. Mesela aydınlıkta bütün bir ihtişamıyla görünen tarihi bir yapının, karanlıkta ayrıntılarıyla seçilememesi, kimilerine başka başka bir görünüm vererek onu başka herhangi bir şeye benzetmesi yani o eser hakkında yanlış bilgi ve kanaat oluşturmasına yol açar.
Bir şeyin bilinebilmesi için bir bilici/bilen, iki, bilinen, üçüncüsü ise ışık unsuru gereklidir.
Asrımız bilgi çağıdır kimilerine göre. Bilim ve teknolojik insanlığı gerçek manasıyla sarhoş etmiştir. Kibir başta olmak üzere erdemlilikle bağdaşmayan karakterler ve huylar peydahlamıştır insanoğlu. Bu hâl genel olarak insanlığı mutlu etmesi yerine mutsuz ve umutsuz yapmıştır. Zira en başta insanın, Tanrının ve evrenin tanım ve tarifleri yanlıştı. Tanrı, insan ve evren konumlamasındaki bu yanlış temel taşları, üzerine bina edilen yapıyı taşımamıştır. Başıboş hürriyet, Tanrının yerine ikâme edilen insanla buluşunca bedeninden ve hayallerinden daha büyük bir “ego” çıkmıştır ortaya. Bu egosu yüksek insan modeli, insanın heva ve hevesleriyle süslenerek, albenili sunuldu. Böyle olunca müşterisi çok oldu. “Meğer ben neymişim!”
Bu insan tipi, dünyayı kendine ait bir mülk, kendisi dışındaki bütün insanların yaşam haklarını gayri meşru olarak görmeye başladı.
Bu insan tipi, Batı uygarlığının ürünüydü şüphesiz.
Evet, yeni olmasına yeni, emsalsiz olmasına emsalsiz bir çağdı. Üstelik “karanlığı yenmiş, aydınlık bir çağ” olarak takdim edildi. Argümanları güçlü olduğundan inandırıcı oldu.
Şimdi artık içinde bulunduğumuz 21. Yüzyılda sözde aydınlığın yeni bir aydınlığa ihtiyacı olduğunu söylüyor Doğulu ve Batılı aydınlar. Mesele bu yeni ve beklenen kurtarıcı aydınlığın ne olduğu ve nasıl geleceği…
Bu kurtarıcı aydınlığın tek kelimeyle İslâm olduğuna inananlardanım. Genellikle İslâm ülkelerinin ve Müslümanların perişan hâline bakarak böyle bir ihtimalin zayıf olduğunu ve hatta mümkün olmadığını söyleyenler ve buna inananlar çok. İslâm âleminin bugünkü durumuna değil, İslâmda böyle bir potansiyel gücünün olup olmadığına bakmak lâzım. Bunun içinde İslâmın söylem ve söylevlerine kulak vermek gerekir. İnsan ve toplum tarifinden, iktisat, eğitim ve siyaset tekliflerini görmek ve incelemek gerekir.
İslâmın her çağa olduğu gibi bu modern çağa da her alanda teklifleri var elbet. Bu teklifleri bilmeden İslâmı bu çağla bağdaştıramayanlar büyük bir gaflet içindedirler.
Modernitenin onu ayakta tutan sütunlarını iyice tespit ve teşhis etmeden ülkemizin temel sorunlarını vuzuha kavuşturamazsınız. Hatta kısır siyaset ve parti döngüsü içinde, “ak parti – kara parti” dalaşı içinde yılları heba edersiniz.
| Bu haber 542 defa okunmuştur.
