Hafızalardan uzun yıllar çıkmayacak bir gün yaşanıyor...
İlçe halkı İnebolu çayında yükselen suyu, tedirgin ve endişe ile takip ediyor.
Saatler 11'i gösterdiğinde suyun ne kadar kuvvetli aktığı çarşı merkezindeki köprülerin ayaklarına zarar verecek şekilde çarpmasından anlaşılıyor.
Çay kenarında ki rekreasyon alanında park etmiş araçlar bir bir kaldırılıyor.
Halkımızın içinden bazıları (herhalde hatıra olur mantığıyla) fotoğraf-video ve selfi çekiyor.
Saatler ilerliyor;
Kuvvetli akışını sürdüren su, dere yatağına sığmıyor.
Saatler 17 yi gösterdiğinde, İnebolu Devlet Hastanesinin ve pazar yerinin önünde suyun yola taştığı duyuluyor.
Çok geçmeden iki köprü arasında otopark olarak kullanılan alanın suyla kaplandığı ve çarşı merkezinin sel tehlikesi ile karşı karşıya kaldığı görülüyor.
Dükkanını kapatan aracını ve canını kurtarma derdine düşüyor. Herkes kurtuluşu yüksek kesimlere kaçmakta görüyor.
Çarşı bir anda boşalıyor, sağa sola kaçışan insanların yaşadığı korku, endişe ve panik bugüne kadar yaşananlardan çok farklı...
En son 1963 yılında derenin taştığı, köprünün yıkıldığı, dere kenarına yakın dükkanların sel sularıyla dolduğu biliniyor.
Köprülerin yıkılmaması,dükkanların, evlerin ve araçların zarar görmemesi için sadece ve sadece Allah'a sığınılıyor, dua etmekten başka kimsenin elinden birşey gelmiyor.
Ve İnebolu ufak tefek hasarlarla atlattığı bu afetin yaralarını sarmak için tüm birimleriyle seferber oluyor.
Fakat bölgemizi tümden etkileyen bu felaket komşu ilçemiz Bozkurt başta olmak üzere, Abana, Ayancık, Azdavay, Şenpazar, Küre ve Özlüce köyümüzde büyük tahribata yol açıyor.
Fakat maalesef asıl yıkımı Bozkurt yaşıyor, büyük can kayıplarının olduğu ard arda ulusal kanalların haberlerinden öğreniliyor. Herkes kendi derdini unutuyor, Türk halkı Bozkurt'a ağlıyor. İlk günün şoku atlatılasıya Türkiye'nin her yerinden görevli ya da gönüllü insanlar yardım etmek için çırpınıyor. İhtiyaçlar kalem kalem belirleniyor. Türkiye Bozkurt için tek yürek oluyor. Devlet her türlü imkanını seferber ediyor.
Amaç Bozkurt'u tekrar ayağa kaldırmak. Kötü günde kardeşlerimizin yanında olmak. Acılarını paylaşmak, eski günlere dönmek için ne gerekiyorsa yapmak.
| Bu haber 5242 defa okunmuştur.
